Тормышка җыр

Тәү башлап чәңгелдәк эченнән
Дөньяга яңгыраган бер тавыш.
Шушы көннән башлап яшәргә
Кабул итеп алган бу тормыш.

Чакыр мине (беренче вариант)

Урманнарга барсаң, миңа да әйт,
Юлларыңа гөлләр сибәрмен.
Сиңа булган кайнар хисләремне
Кош телләре белән сөйләрмен.

Сүнмәс өметләр

Миңа җан дуслар
Күңелем юатып,
Ярата сине, көтә ул диләр.
Өмет сүнмәсә,
Гөлләр шиңмәсә,
Еллар үтә ул, сизелми диләр.

Зәңгәр яулык

Бәйләп үтче зәңгәр яулыгыңны,
Карап калыйм күзең талганчы.
Күңелләрне моңнар биләгәнче,
Йөрәгеңне ялкын алганчы.

Гашыйклар каены

Һәр гашыйкның үз каены була
Сер чишәргә ялгыз калганда,
Уйга чумып зиһен таралганда,
Күңел тулып, йөрәк янганда.