Күпме күзләр күреп онытылган
Күпме күзләр күреп онытылган,
Күпме йөзләр чыккан исемнән;
Күпме сүзләр киткән хәтеремнән?! —
Ә син һаман, һаман исемдә.
Күпме күзләр күреп онытылган,
Күпме йөзләр чыккан исемнән;
Күпме сүзләр киткән хәтеремнән?! —
Ә син һаман, һаман исемдә.
Кушылганнар юллар юлларга,
Кушылганнар куллар кулларга,
Йөрәкләрнең якын арасы,
Йөрәкләрнең якын арасы.
Толымнары нинди озын, Күлмәге чем-чем кара, Өемне узып киткәнмен, Артыннан бара-бара. Бар икән күрәселәр… Бүген менә сизәм инде, — Булганмын аңа гашыйк. Бер егет белән үтте шул, Калдым башымны кашып… Бар икән күрәселәр… Кичен бакчада очраттым, Йөри ул келә-көлә; Артыннан: «Әни, әни!» — дип, Кызлары йөгереп килә… Бар икән күрәселәр!..
Кошлар да бер шулай таралалар,
Сау бул инде, туган оябыз!
Офыкларга карап очар өчен
Иңнәрдә без канат тоябыз.
Җиләк өзеп бирдең син миңа
Һәм өздереп күзгә карадың.
Күзләреннән сине аңладым,
Җиләкләрне генә алмадым.