Буран (икенче вариант)
Тыныч тормыш инде югалды…
Бураннарга дөнья уралды…
Тын алырлык тыныч мизгел юк —
Тормышмы бу, тоташ буранмы?!
Тыныч тормыш инде югалды…
Бураннарга дөнья уралды…
Тын алырлык тыныч мизгел юк —
Тормышмы бу, тоташ буранмы?!
Үтми торчы гомер көт әле,
Бераз гына сабыр ит әле.
Яшьлек язларыннан,
Сөю назларыннан
Аерыласы килми бит әле.
Мизгелләрен санап елларымның
Үтәсең дә, гомер, үтәсең.
Үтүенә үкенмәс тә идем,
Яшьлегемде алып китәсең.
Әй, бу гомер елгалары…
Әй, тормыш диңгезләре…
Упкыннарның тирәннәре…
Давылның тиңсезләре…
Өзгәләнә җаным,
Өзгәләнә тагын.
Телгәләнә йөрәк, теленә.
Өзелергә торган
Сары яфрак сыман
Кереп барам гомер көзенә.
Күңелең китек булса да,
Булса да тирән яра,
Керфегең түбән кадама,
Аккан суларга кара.
Сыналадыр безнең җаннар,
Авырлыклар да гына.
Авырлыклар булган җирдә,
Сабырлыклар да була.
Кемнәр килә җиргә, кемнәр китә…
Кемнәр китә җирдән, кем кала.
Киткәннәрне сагынып өзеләбез,
Калганнарга авыр булса да.
Язмыш мине сиңа гашыйк иткән,
Сөюемне ләкин күпсенгән.
Җилләр булып тәрәз кагар идем,
Тәрәзәңдә инде ут сүнгән.
Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.