Мине чакыр
Мине бик тә сагынганда,
шашып-шашып сагынганда,
түзалмаслык (шашып-шаышп) сагынганда
җырла әле бер матур җыр.
Мине бик тә сагынганда,
шашып-шашып сагынганда,
түзалмаслык (шашып-шаышп) сагынганда
җырла әле бер матур җыр.
Очраштык Казан-су буйларында,
Талгын су талларны агыза.
Тын кичнең яменә тылсым өстәп,
Казаным утларын кабыза.
Күзләремдә минем нурлар кими сыман,
Нурсыз кала кебек җырларымда сүзләр.
Әй сөеклем, синең хисең минем өчен
Әле һаман зәңгәр томан,
Синең хисең зәңгәр томан.
Синең хисең зәңгәр томан.
Зәңгәр томан, зәңгәр томан.
Гашыйк бул син миңа,
Гашыйк бул син…
Вакытлыча гына булса да.
Күзләремә сеңгән сүнмәс яшьлек төсе
кояш яңгырлардан уңса да.
Тәрәздә зәңгәр төн,
Өстәлдә ак кәгазь,
Каләмем яз төсле карада.
Мин сиңа омтылам,
Мин сиңа ашкынам,
Мин сине өзелеп яратам.
Бер генә сүз,
Бер генә сүз әйтә алмый калдым,
Таба алмый калдым вакытын.
Очып киткән кошлар төркеменә
Иярмәс тә иде,
Иярмәс тә иде минем бәхетем…
Алтын-алтын яфраклар
Төште, төште учыма.
Алтын-алтын теләкләр
Килделәр тел очыма:
Син безне тудырдың, үстердең,
Тик сиңа бурычлы мәңге без.
Юк бит ул тагын бер синдәй җир —
Язың — яз! Җәең — җәй! Көзең — көз!
Атлар кая алып бара —
Чамалыйбыз, беләбез.
Ә хәзергә кара яллы
Туры атта җиләбез —
Тояклары чакма чага,
Чакма булмый чаткысыз.
Без бүген якты дөньяга
Җилеп йөрер чагыбыз.