Икеү бергә бит әле
Гомер үтә, диеп үкенәсең,
Чал чәчләрен сыйпап уфтанып.
Куйчы, бәгърем, үрсәләнмә, яме,
Яннарыңда мин бар бит әле.
Нурия Абдуллина
Боексытма күңелемне
Гомеркәем — моң чишмәсе,
Юлларын тапса иде.
Сагышларым, ярсуларым,
Су булып акса иде.
Адаштым (икенче вариант)
Кулым суздым, бирдем кулым,
Язмышымны тапшырдым.
Син йөрегән юллар буйлап
Гел янәшә атладың.
Адашкан җаннар
Күзләрне күзләргә төбәп,
Йөрәкне йөрәккә түгеп,
Агыйделгә салдым уйларны.
Алсу таңнарны аттырып,
Таңсыкларыбыз канганчы
Сөйләшәсе иде тагы бер.
Нәфсе дәрьяларын буйламыйк
«Гомер» дигән бу төшенчә
Бер сулыш кына икән,
Эчеп тә сусын канмаслык
Челтер генә чишмә икән.
Котлы булсын йортың
Яңа йортта яңа тормыш кайный,
Дулкынланып үтәм тупсадан.
Бүген мында зур табын корылган,
Туганнарым бергә җыелган.
Гомер үтә (икенче вариант)
Мин бу җирдә җыр — моң булып
Калыр идем,
Йөрәгеңнең мең кылларын
Чиртәр идем.
Ашыгыгыз (беренче вариант)
Ашыгыгыз, ашыгыгыз
Шәфкатьлек күрсәтергә,
Рәнҗетмәгез әнкәйләрне,
Хатаны төзәтергә.
Туган көн (бишенче вариант)
Туган көнеңне котларга килдек бергәләп,
Ак бәхетләр тели сиңа, тели һәр йөрәк.
Кояш та нурларын сибә, сиңа иртәдән.
Кошлар котлау җырын җырлый, сине иркәләп.
Урам капкасы
Салкын җилләр ачып яба
Урам капкасын.
Ачып яба, эленмәгән аның келәсе.
Балам кайтыр бүген диеп,
Бәлки кайтыр төнен, диеп,
Яна сизгер ана йөрәге.
