Безгәме соң?
Ни хакында синең шундый уйлар,
Ник үткәнне искә төшерү.
Миңамы соң, миңа гафу сорау,
Сиңамы соң миннән соң гафу сорау,
Миңамы соң сине кичерү.
Композиторы на букву: С
Арышлар
Оныта алмыйм һаман,
Газапланам, янам,
Инде кайда гына йөрмәдем.
Күңелемдә арыш —
Сары сагыш.
Башак шавын ишетәм төннәрен,
Узса җилләр исеп,
Дулкынлана ничек,
Офыкларга җитеп офыктан.
Күпме җырлар оттым
Һәм оныттым,
Тик арышлар җырын онытмам,
Дулкынлана арыш,
Басуларда сагыш,
Көннәр инде көзгә авышкан.
Авылым кырларына
Мин һаман да
Сезне сагынып кайтам, арышлар.
Бөркет турында җыр
Хәбәр булып,
Килде болыт,
Кояш нурын каплады.
Давыл узды,
Оя тузды —
Бөркет дустын тапмады.
Ә баласы —
Күз карасы —
Сизмәде дә яшенне.
Ике канат,
Канап-канап,
Зур давылдан яшерде.
Аккош күле (беренче вариант)
Ак күл өсләрендә ак томаннар
Күтәрелә таннар отканда.
Сагынып кайтам туган якларыма
Шаулап шомырт чәчәк атканда.
Өмә җыры
Җырлый-җырлый, гөрли-гөрли
Өмәләрдә күңел ачабыз;
Ай-һай, дусларым,
Дусларым, дус-ишләрем.
Аңламыйсыз йөрәгемнең
Нигә ярсып типкәнен;
Аңламыйсыз күңелем тәрәзәсен
Кемнең килеп чирткәнен.
Яшьлек хәтирәңдә калырмын
Йөрсәң Идел буйлап,
Бергә чакны уйлап,
Сагынып үткәннәрнең барсын да.
Мин, әверелеп ярсу дулкынга,
Килеп баш иярмен каршыңда.
Эх, күңелле өмәсе
Кич салкында аваз биреп,
Күкрәк киереп җырласаң,
Җанга рәхәт булып китә,
Бер озын көй моңласаң.
Әй, язмыш, язмыш
Әй, язмыш, язмыш,
Туган җиремнең
Тугач та кергән
Миңа үз төсе.
Кая барсам да
Мин шат канатлы,
Ирекле, азат,
Һаман үз кеше.
Әй, ямьле син, Минзәләм ягы
Кырларында гөрләп иген уңа,
Урманында балан, миләшләр,
Гөл-чәчәкләр күмгән болыннарын,
Бакчаларың тулы җимешләр.
Җиңү көне җиңел бирелмәде
Яшь каеннар яфрак ярган таңда
Яшь каендай яп-яшь егетләр.
Ил бурычын иңнәренә асып,
Ут эченә яуга керделәр.
