Кайларда йөрисең, сөйгән яр
Кәккүкләр моңая,
Кәккүкләр еракта,
Кешеләр шикелле алар да.
Гомерләр юрасын,
Бәхетләр сорасын
Кәккүкләр без сөйгән ярларга.
Кәккүкләр моңая,
Кәккүкләр еракта,
Кешеләр шикелле алар да.
Гомерләр юрасын,
Бәхетләр сорасын
Кәккүкләр без сөйгән ярларга.
Чәчәк тотып кулларыңа,
Чыкма башка юлларыма.
Кунак булып уйларыңа,
Килдем синең туйларыңа.
Чәчәкле җәй үтте,
Моңсу көзләр җитте —
Очар кошлар китте тезелеп.
Һаваларда очкан,
Зәңгәр күкне кочкан
Кошлар кебек идек без элек.
Чит-ят җирләр тәмам ялыктырды.
Төшкә керә газиз туган як.
Без гомергә монда килмешәкләр —
Шәһәр җире безгә чит һәм ят.
Кендек каным тамган нигез,
Тамырым сиңа тоташкан.
Башка йортларда яшимен,
Алар җансыз, гел таштан.
Дөнья куып, мәшәкатьләр гизеп
Йөресәк тә әллә кайларда,
Оныттырып барлык борчуларны
Туган нигез дәшеп кайтара.
Сиңа кайттым, газиз туган җирем,
Сагындырды чишмә буйлары.
Аерылып гомер кичерсәм дә,
Аерылмады синнән уйларым.
Саба җилләре исә таңнарда,
Сандугачлары сайрый талларда.
Казан артында — моңлы төбәктә
Чишмә җырлары чыңлый йөрәктә.
Гүзәл Сара, батыр Биккол
Исемен йөртә авылым.
Шул авылны сагынып кайтам
Ямансулап һәр елны.
Китәм инде сабуллашым диеп,
Урал итәгенә утырдым.
Китмә дигән, җырым ишеттем мин,
Урал тауы, туган йортымның.