Зәйтүнәм
Мин бит сине, мин бит сине
Һаман яратам.
Тавышыңны былбылларга
Мин бит охшатам.
Мин дә җырлыйм, мин дә сайрыйм,
Сиңа кушылып,
Күңелеңә кереп кунып,
Сайрар кош булып.
Мин бит сине, мин бит сине
Һаман яратам.
Тавышыңны былбылларга
Мин бит охшатам.
Мин дә җырлыйм, мин дә сайрыйм,
Сиңа кушылып,
Күңелеңә кереп кунып,
Сайрар кош булып.
Сагындырма, Гөлфиям,
Ялындырма, Гөлфиям.
Күзләреңнән иркәләп,
Адашам мин бит, диям.
Сык(ы)рый йөрәгем,
Ул нидән, беләмен.
Син мине гафу ит,
Сөюдән түләрмен.
Өзгәләнеп талый җил яфракны,
Көзләр килгән. Гомерем үткәндер.
Салкын яңгырмы бу, әллә хәлсезлекме?..
Яшәвемнең ахры җиткәндер.
Елама, өзлегерсең, баяным,
Авыр чакта сиңа таяндым
Үпкәләмә миңа, үпкәләмә,
Үпкәлә син көзге җилләргә.
Миңа кала бары сагышлысы, —
Уйларымны җилләр җилгәрә.
Күңелемдәге теләкләрне
Гөлләргә үреп бирәм.
Гөлгә күмеп, бүген сине,
Кадерлем минем диям.
Туган көнең белән котлыйм,
Жырлар язам бүләккә.
Син гүзәлем, гүзәлкәем,
Матур бүген бигрәк тә!