Болыт
Кояш чыгу белән мени
Җанда болытлар булгач.
Ярың булу белән мени
Күңелең тулы зар булгач.
Зифа Нагаева
Ашыкма араны өзәргә
Җыендың китәргә, яшьләрең күзеңдә,
Мин генә түгел бит, әрнисең үзең дә.
Әлегә аралар — бер генә адым бит,
Син минем, яшьлектән, яраткан ярым бит.
Яшә көлеп!
Бик кадерле генә гомереңә
Бүген тагын бер ел өстәлә.
Өстә, Ходай, бәхет, өеп-өеп,
Кайгы-хәсрәт кенә өстәмә!
Язмыштан бәхетләр көтәрмен
Бар әле уйлыйсы уйларым,
Яшәү бар, бар балам, дөньясы.
Ничек мин түзәрмен, ничек мин йөзәрмен,
Бу тормыш елгасын буйлыйсы.
Картаябыз инде димәгез
Картаябыз инде димәгез!
Гомер үтә диеп көймәгез!
Балаларны күтәрешеп,
Оныкларны үстерешеп,
Яшәгез яратылып, сөеп,
Картаерга вакыт юк диеп!
Гомерләр зая үтмәде
Бер-беребез өчен бер-беребез кирәк булдык дөньяда,
Дөньялары җиңел(е)рәк булды шуңа да.
Сынды ялган пар канатлар, сынмый калмады.
Сынган канатларны ялгап гомер алдады.
Гомерләр балкышы
Гомерләр балкышы
Яшьлектә дисәләр дә,
Чигәләргә салкын җилләр
Карлар сибеп иссәләр дә,
Әле бит, әле генә
Иң матур мәле генә.
Яши башлаганбыз кебек,
Чак белеп тәмен генә.
Бәхетле гомерләрдә
Гомернең болыннарында күбәләк булып кына,
Тормыш биргән һәрбер көннең
Кунагы булып кына,
Яшисе иде, яшисе иде.
Бер вакыт кына
Чәчәкләрнең аткан чагы — бер вакыт кына.
Еллар мизгелләре үтә — бер вакыт кына.
Алма кебек гомерләр
Кире кайтмый бу гомерләр,
Карагыз аккан суларга.
Чәчәк тотып каршы барыйк,
Бәхетебез көткән елларга.
