Бөркет турында җыр
Хәбәр булып,
Килде болыт,
Кояш нурын каплады.
Давыл узды,
Оя тузды —
Бөркет дустын тапмады.
Ә баласы —
Күз карасы —
Сизмәде дә яшенне.
Ике канат,
Канап-канап,
Зур давылдан яшерде.
Сара Садыйкова
Әй, язмыш, язмыш
Әй, язмыш, язмыш,
Туган җиремнең
Тугач та кергән
Миңа үз төсе.
Кая барсам да
Мин шат канатлы,
Ирекле, азат,
Һаман үз кеше.
Әй, ямьле син, Минзәләм ягы
Кырларында гөрләп иген уңа,
Урманында балан, миләшләр,
Гөл-чәчәкләр күмгән болыннарын,
Бакчаларың тулы җимешләр.
Җиңү көне җиңел бирелмәде
Яшь каеннар яфрак ярган таңда
Яшь каендай яп-яшь егетләр.
Ил бурычын иңнәренә асып,
Ут эченә яуга керделәр.
Үз илемдә
Яз да сайрый, көз дә сайрый
Бер нәни кош бакчамда.
Шул кошны сагынып кайтам,
Кая гына барсам да.
Авылдашлар
Тормыш юлы үргә күтәрелсә,
Горурлыктан күккә тия башлар.
Күңел тоя аны, зур уңышлар
Сездән килә безгә, авылдашлар.
Өфе ни өчен матур?
Өфе каласы ни өчен матур?
Беләм, дускаем, беләм серләрен:
Мин синең белән йөрим урамда,
Миңа елмая синең күзләрең.
Әлфия (икенче вариант)
Кашың кара, буең зифа,
Сөрмәле зур күзләрең.
Мәхәббәт утын кабыздың,
Өзгәләнә үзәгем.
Әйт, дускаем, әйт!
Дим өстендә ай нурлары
Йөзә моңлы җыр булып,
Төнбоеклар тирбәләләр
Ак чәчәкләрен йомып,
Әйтергә микән, әйтмәскә микән?
Ничә ел буе инде мин моңлы,
Бер җыр йөретәм йөрәк түрендә.
Ялкын учагы күкрәккәемдә,
Ул инде хәзер җыр булып тулды.
