Безнең буын
Сабан туйда, көрәш барган мәйданнардан
Сугыш җиле әтиләрне йолкып алган.
Сөлгеләре яшел чирәм өсләрендә
Яраланган аккош кебек ятып калган.
Сабан туйда, көрәш барган мәйданнардан
Сугыш җиле әтиләрне йолкып алган.
Сөлгеләре яшел чирәм өсләрендә
Яраланган аккош кебек ятып калган.
Сугышка сез чыгып киткәндә,
Әле без калганбыз бишектә.
Инде һич оныта алмыйбыз
Без сезне ничек тә, ничек тә.
Таң нурларын күз яшенә манчып,
Озатып калганнарым — еракта, —
Көтә белсәң, җиңеп кайтырмын, — дип
Әйтеп киткән сүзең колакта.
Кызыл ефәк кебек җилфердәп,
Комсомолда үтте яшьлегем.
Хәзер инде ветеран булсам да,
Йөрәк әле һаман яшь минем.
Картаймагыз әле, ветераннар,
Ауропаны саклап калган ирләр;
Хәтерлиләр, сезне данлы юллар,
Хәтерлиләр, сезне азат; илләр,
Шаулар елгалар, елгада сулар,
Тиздән чәчәкләр, чәчәкләр чыгар.
Безнең бакчага сандугач килер,
Килер дә синең исмеңне сорар,
Әлли-бәлли, әлли-бәлли,
Килер дә синең исмеңне сорар
Кыр казлары китте
Диңгез буйларына,
Кыр казлары китте тезелеп,
Син дә бәгърем, киттең,
Бик ямансу иттең,
Мин озатып калдым өзелеп.
Безнең яшьлек нидән башланды? —
Ирләр утка кергән дәвердән,
Ятимнәргә назлы җылысын биргән
Әнкәемнең мамык шәленнән.