Күңел кошында очып
Авылымда каенлыклар
Биек таулар башында.
Ниг(ә) әле, әнием, синең
Һәркөн кулың кашыңда?
Авылымда каенлыклар
Биек таулар башында.
Ниг(ә) әле, әнием, синең
Һәркөн кулың кашыңда?
Челтәр бәйли бармакларың —
Алтын гына кулларың.
Шул челтәргә бизәлгәндәй
Cерле гомер юлларың.
Синең гөлләр, әнкәй, шау чәчәктә!
Ничек үсә, әйтче серләрен?
Күңелеңдәдер ул бизәкләре,
Шуңа көчле, дәртле йөрәгең.
Әниемнең яшь чагы да,
Ә минем — бала чагым.
Уйларым шул матур мәлгә
Әйләнеп кайта тагын.
Хәтеремдә иртә таңда
Әнием җырлаганы.
Искиткеч моң! Тынып кына
Йокламый тыңлаганым.
Ераклардан ишетелә
Әтиемнең тавышы.
Җырдай үтте гомеркәе,
Күрәчәге, язмышы.
Бүген синең иң матур көн —
Тугансың зур дөньяга.
Каршы алган язгы кояш,
Шаян моңга тулган да.
Киләчәктән кайтып киләм әле,
Шатлыгымны салып җырыма.
Һәр балама уңыш, бәхет теләп,
Калмасын дип булып җыр гына!
Гармун алдым кулларыма
Телләренә басарга.
Гитара алдым кулыма,
Якын дусым ясарга.
Чәчәккә тулы ялан,
Нигәдер ошый балан.
Чәчәгенең ак таҗлары —
Гүя яшьлегем язлары —
Күңелкәем сездә һаман.