Игенчеләр җыры
Яратам мин, дуслар, яратам
Җәйге таңның алсу нурларын;
Җырлап үтсәм иркен кырларда,
Яңрап кала минем җырларым.
Яратам мин, дуслар, яратам
Җәйге таңның алсу нурларын;
Җырлап үтсәм иркен кырларда,
Яңрап кала минем җырларым.
Таңнан таңга күчкән нурлар белән
Җыр яңгырый Кама ярында.
КамАЗ төзүчеләр үзләренчә
Җырлап яши бәхет турында.
Канат кагып
Кошлар сайраган чагында
Бөдрә талларда,
Җәй кояшы җиргә
Якты нурын чәчеп
Балкып торганда,
Без менәбез күккә — биеклеккә,
Иксез-чиксез зәңгәр киңлеккә;
Безнең яшьлек сүнмәс якты маяклы,
Мәңге сынмас корыч канатлы,
Таннар беленә икән,
Таллар бөредә икән. Эх!
Тан нурлары бөредәге
Талга эленә икән.
Җиләк өзеп бирдең син миңа
Һәм өздереп күзгә карадың.
Күзләреннән сине аңладым,
Җиләкләрне генә алмадым.
Әлли-бәлли, ак бәби,
Ак бишектә ят, бәби.
Әлли-бәлли, бәбием,
Балдан татлы нәнием.
Син әле йоклыйсың, кызым,
Тәмле төш күреп.
Таң җилләре назлый сине
Бүлмәңә кереп.
Уйный алар парлап үргән
Толымыңны сүтеп.
Уяныр, дип, курчакларың
Утыра көтеп.
Иркәләрсең син аларны
Әкият сөйләп…
Күгәрченнәр гөрли сиңа,
Тыныч көн теләп.
Утларга кердең,
Курку белмәдең.
Ватан йөзенә
Тап төшермәдең.
Әниемнең әнисе
Әбием була минем.
Әби генә түгел әле,
Ул минем дәү әнием.