Тау ягы гүзәле Әлфинур
Китмә син яшьлектән, Әлфинур,
Унҗиде яшеңдә торып кал,
Мәңгегә картая белмәүче
Тау ягы гүзәле булып кал.
Китмә син яшьлектән, Әлфинур,
Унҗиде яшеңдә торып кал,
Мәңгегә картая белмәүче
Тау ягы гүзәле булып кал.
Җан җылымны кушып җырлар язам,
Назлы күңелләргә үтсен дип.
Мәхәббәтем булып үз халкыма
Моң-җырларым барып җитсен дип.
Тау астында, куаклыкта,
Кояш батып, кич булгач,
Яңгыратып тирә-якка,
Өзелеп сайрый сандугач.
Һәр яз саен өзелеп көттем сине,
Күзем алмый киткән эзеңнән.
Күңелемдә сүнмәс өмет иде
Көт, кайтырмын, дигән сүзеңнән.
Икәү бергә үткән сукмаклардан
Йөрим әле һаман моңланып.
Бергә чаклар инде артта калган,
Сизелмәде гомер узганы.
Күпмилләтле тату гаилә булып,
Яшибез без татар илендә.
Дуслар белән көн дә сөйләшәбез
Бөек Тукаебыз телендә.
Гомер юлларыннан балачакны эзлим,
Күңелемдә һаман бала мин.
Балачактан бәхетлерәк мәлне
Эзләсәм дә, никтер, табалмыйм.
Бәхетемне эзләп,
Кайларда йөрмәдем.
Туган яктан кадерле
Бер җир дә күрмәдем.
Язмышларга бәлки язылгандыр
Туган җирдән читтә яшәргә.
Күпләр кебек киттем бәхет эзләп,
Авылымнан ерак шәһәргә.
Авылымның тирә-ягы
Яшеллеккә күмелгән.
Салкын сулы чишмәләре
Мөлдерәмә түгелгән.