Бию
Тыпырдатып бер басмагач,
Бию була мени ул?
Йөрәгемне яндырмагач,
Сөю була мени ул?
Тыпырдатып бер басмагач,
Бию була мени ул?
Йөрәгемне яндырмагач,
Сөю була мени ул?
Нәсимә, дия, дия,
Тенкәңә тия, тия,
Язмыштан көлгән чагым,
Утларда көйгән чагым,
Өзелеп сөйгән чагым…
Авыр юлда бер ялгызың барганда,
Уйларыңны кара кайгы сарганда,
Ашыкма син бар дөньяны каргарга,
Ул таратыр бөтен кайгы-хәсрәтең…
Сез дә килгәнсез икән дә,
Без дә килгәнбез икән.
Җаным сөйгән дуслар килгән,
Бер җырлап алыйм микән.
Шаулый диңгез…
Җил өрәдер…
Җилкәнен киргән кораб!
Төн вә көндез
Ул йөрәдер:
Юл бара ят ил карап…
Кәтүк түти иртүк торып мичкә яккан,
Черек утын булгангамы, янмый җәфа.
/Рамил җыры, шаян җыр/ Иртән торып эшкә барам, Ачып керәм йозакны. Ачып булмый кешеләрнең Җанындагы тозакны. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, их кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән торып эшкә барам, Җырлап «Сарман» көенә. Минем сөенгәнне күреп, Ярты Казан көенә. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән … Читать далее
Минем иркәм бар иде,
Үзем белән пар иде.
Сөйләшеп тә туялмаган
Көннәребез бар иде.
Ком бураны, ком бураны
Оренбурның урамы;
Илдә көрәш барган чакта
Өйдә торып буламы?
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җырлыйк шушы көйләргә;
Җырласак шушы көйләргә,
Калыр сагынып сөйләргә.