Тәрәзә юа кызлар
Пыялага зын-зын итеп
Яшь нурлар сибеләләр.
Керсен өйгә язгы хәбәр,
Ачылсын тәрәзәләр. Их!
Кайтканда каңгылдап казлар,
Акканда соңгы бозлар,
Тәрәзә юа кызлар әй, кызлар!
Фасил Әхмәтов
Күрешербез әле…
Хисләремә ялкын кабынган,
Өметләрем канат кагына.
Балачак хыяллары
Салават күпере сыман
Калса да балачагым,
Тоям гомерем буена
Озатып барачагын.
Тик син диеп
Тик син диеп,
Янып-көеп,
Үтә лә гомерләрем;
Үткән гомеремне уйлап,
Ярсына күңелләрем.
Таң йолдызы
Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.
Оныт, димә
Тик бер генә көлеп дәшкән идең,
Истәлеге калды озакка…
Онытканнар инде онытсыннар,
Ә мин риза татлы газапка.
Сөлге чигәм
Сөлге чигәм асыл җепләр белән.
Йөрәк хисен салып бу җырга.
Насыйп булса иде бу бүләгем
Мәйданнарда җиңгән батырга.
Нишлим
Сине өзелеп сөюемне
Ничек аңлатыйм икән?
Йокыларыңнан уятып,
Таң булып атыйм микән?
Нигә син җырладың миңа
Ул чакта яз иде, исеңдәме?
Без утырдык каен төбендә. —
Нигә, нигә син җырладың миңа,
Кайнар сагыш салдың күңелгә?
Шул җыр белән минем, йөрәгемдә
Синең исемең калды гомергә.
Назлы гөлкәем
Сөям, бел, сине,
Сөям гел сине.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде;
Гөлкәем, бәгырем,
Нишлим соң инде?!
