Казакъ дустыма
Казан дигән каладан, Юлдашлар,
Идел белән Камадан, Юлдашлар,
Тукай йөргән төшләрдән,
Меңнәрчә дус-ишләрдән
Казан дигән каладан, Юлдашлар,
Идел белән Камадан, Юлдашлар,
Тукай йөргән төшләрдән,
Меңнәрчә дус-ишләрдән
Басулар алтын игенле,
Басулар искитмәле!
Ил табынын бизи бү ен
Татарстан икмәге.
Ниләр сөйли озын керфекләрең,
Ниләр сөйли шомырт төсле күзләрең?
Кемнәр өчен үрелеп чәчәк ата
Яшьлегеңнең назлы гөлләре?
Казан кызы, сылуым, иркәм,
Иделдәге акчарлак.
Уйнап очкан акчарлактай
Син барасың уйнаклап ла,
Җилфердәп, вак-вак атлап.
Ватаным, Татарстан,
Ямьле синең кырларың;
Белмим нигә, Казагыстан,
Колагымда чыңлый җырларың?
Иркәм, синең тирән, күз карашынң
Ялкын булып үрли күңелгә;
Шулай ялкынланып сөю хисе белән
Яшәрмен мин бөтен гомергә.
Җәйге төн, якты төн,
Күктә ай елмая.
Шул айның шәүләсе
Тирбәлә елгада.
Ерак калды давыл,
Күкрәп үтте яулар…
Шаулар безнең җиңү,
Мәңгелеккә шаулар!
Кидең өскә соры шинельне,
Яклар өчен туган илеңне,
Ил өчен утка кердең син,
Ярты дөньяны гиздең син, —
Дан сиңа, дан, совет солдаты!
Аралар ерак димәсен,
Килсен безгә якын дус.
Киң Иделнең суы татлы,
Халкыбызның йөзе якты,
Йөзе якты, күңеле хуш!