Син сөеп карасаң (беренче вариант)
Сандугач тирәктә
Моң сибә йөрәккә.
Кил, бәгърем, син дә кил тыңларга.
Тыңлыйк без бергәләп,
Дөньялар түгәрәк,
Син барда янымда, син барда.
Сандугач тирәктә
Моң сибә йөрәккә.
Кил, бәгърем, син дә кил тыңларга.
Тыңлыйк без бергәләп,
Дөньялар түгәрәк,
Син барда янымда, син барда.
Ярсыз елга булмагандай,
Ярсыз булмый яшь күңел.
Сөймәсмен дип уйлаган идем,
Сөймәскә мөмкин түгел.
Күзләрем гел синдә, гүзәлем,
Мәхәббәт утында йөрәгем.
Мин көтәм кояшлы яңгырны,
Балкыр дип мәхәббәт йәйгоры.
Дим ярында моңсу гына
Үсә куштирәккәем.
Куштирәк янында көтә
Сине яшь йөрәккәем.
Бәйләп үтче зәңгәр яулыгыңны,
Карап калыйм күзең талганчы.
Күңелләрне моңнар биләгәнче,
Йөрәгеңне ялкын алганчы.
Һәр гашыйкның үз каены була
Сер чишәргә ялгыз калганда,
Уйга чумып зиһен таралганда,
Күңел тулып, йөрәк янганда.
Нинди генә җилләр исми,
Ә тормыш гөрләй һаман.
Гомер генә алга бара
Тибрәлгән яфрак сымак.
Әгәр үтсәң минем үткән юлдан
Очратырсың бала чагымны.
Яланнарда йөгереп ялан аяк
Күбәләкләр куган чагымны.
Язмышларым — төшенчә,
Булып китә төрлечә.
Булмасада гел минемчә,
Яратам шул көенчә.
Ак яулыгын артка бәйләп,
Пешкәннәрен генә сайлап,
Җиләк җыя әнкәй болында.
Чиләге дә матурырак
Җиләге дә алсуырак
Күренә бит аның кулында.
Безне назлап үстердең син,
Яшәр өчен көч бирдең син
Кояш кебек балкыткан саен.
Гомеремнең һәр бер язы,
Ак чәчәкле җиләк таҗы,