Күз алдымда тормасаң
Дөнья киң, юл иркен, көннәр чуак
Тоелмас иде һис бер кайчан,
Миңа көч, сүнмәс дәрт, илһам биреп,
Күз алларымда син тормасаң.
Дөнья киң, юл иркен, көннәр чуак
Тоелмас иде һис бер кайчан,
Миңа көч, сүнмәс дәрт, илһам биреп,
Күз алларымда син тормасаң.
Була бит шундый чак бер минутта,
Кабына бик күптән сүнгән утта.
Кысыпла, кысыпла сөяр идем,
Өзелеп-өзелеп сөйгән идем.
Таллыкта алан,
Аланны япкан
Ап-ак чәчәкләр.
Без бергә идек,
Калфаклар үрдек
Шул ак чәчкәдән.
Көзләр җиткән саен,
Яфрак койган каен,
Матур язлар кабат яшәрә.
Калган гомер тагы да,
Матур тоелганга,
Яшәргә дә әле яшәргә,
Яшәргә дә әле яшәргә.
Күптән инде синең хәбәрең юк,
Хат язмыйча эчне өзәсең;
Әллә үзең бер дә сагынмыйсың,
Сагынсаң да әллә түзәсең.
Күпме вакыт инде хат көтәм.
Калсын гомергә
Безнең күңелдә
Яшлектән килгән
Дуслык эзләре.
Туган җиремнең
Зәңгәр күлләре,
Күрше кызының
Зәңгәр күзләре.