Мин бит дөньяда яшәргә өйрәнәм
Өйрәнергә дус булып,
Яшәргә кеше белән
Кирәк миңа. Тик бүген
Сугыштым энем белән…
Нәниләрне якларга
Кирәклеген дә беләм,
Кайчак кагыйдәләрне
Онотам берәм-берәм…
Өйрәнергә дус булып,
Яшәргә кеше белән
Кирәк миңа. Тик бүген
Сугыштым энем белән…
Нәниләрне якларга
Кирәклеген дә беләм,
Кайчак кагыйдәләрне
Онотам берәм-берәм…
Мин көзге сукмактан
Мәктәпкә барам
Иелеп кулыма
Яфраклар алам.
Кайчандыр ямь — яшел
Үскән яфраклар
Кабызды учыма
Кызыл учаклар
Уйныйм яшел болонда,
Ак чәчәкләр кулымда,
Әти-әни янымда, —
Җырым алар турында.
Унап йөри күбәләкләр, Гөлдән гөлләргә кунып. Серләшәләр күк, аннары Калалар тагын тынып. Күбәләккә суздым кулым, Алмакчы булдым тотып. Чәчкәдәге чыкны эчеп, Китте яңалан очып. Күбәләккә тимим әле, Очып йөресен, әйме. Аллы гөлле күбәләкләр Ямьләсен әле җәйне. Күбәләккә суздым кулым, Алмакчы булдым тотып. Чәчкәдәге чыкны эчеп, Китте яңалан очып. Кояш та нурларын сузып Карый миңа елмая. … Читать далее
Болонда уйнап йөрдем,
Матур күбәләк күрдем.
Йөгереп янына килдем,
Әйдә, уйныйбыз, дидем.
Серле әкиәт иленән
Юлға сыға бер бабай.
Тәҙ(е)рәнән күҙен алмай
Уны көтә һәр малай.
Яңгыр ява,
Кояш көлә,
Күпер сузып,
Күкне бүлә, —
Зәңгәр күккә
Күпер буйлап
Их, менәсе,
Уйнап-уйнап!
Кояш уянган да инде,
Назлап, елмаеп карый.
Күл-көзгесенә иелеп,
Алтын чәчләрен тарый.
Ак карларны биетеп
Яңа ел килә җиремә.
Көтеп алабыз ашкынып,
Күңел ак нурга төренә.
Кыш бабай, кыш бабай,
Кар ява, кил инде,
Янчыгың чишеп сал,
Бүләкләр бир инде.