Кояшлы иртә
Кояш уянган да инде,
Назлап, елмаеп карый.
Күл-көзгесенә иелеп,
Алтын чәчләрен тарый.
Кояш уянган да инде,
Назлап, елмаеп карый.
Күл-көзгесенә иелеп,
Алтын чәчләрен тарый.
Ак карларны биетеп
Яңа ел килә җиремә.
Көтеп алабыз ашкынып,
Күңел ак нурга төренә.
Кыш бабай, кыш бабай,
Кар ява, кил инде,
Янчыгың чишеп сал,
Бүләкләр бир инде.
Кырлар тынып йокога талганнар
Кар-буранны көтәләр.
Ак туннарын киеп куйганнар,
Кыш бабайны көтәләр.
Таныйм язны тамчыларның
Тып та тып тамганыннан,
Сары чәчәкләрен аткан
Хуш исле талларыннан.
Таныйм язны каргаларның
Чөм кара канатыннан,
Сыерчыкларым да очып
Килер алар артыннан.
Йондоҙҙар атыла төндә
Шаян сулпылар булып.
Оса,оса,ергә оса
Булырмы уны тотоп.
Эҙләй улар ер йөҙөндә
Үҙҙәренә тиң дуҫтар.
Иң сағыуҙар,иң етеҙҙәр
Эҙләй һеҙҙе Сулпылар.
1.Бер ягымда-кызыл Кояш.
Бер ягымда-апак Ай.
Мине озата баралар,
Адашмасын дип бугай.
Әниемнең әнисе
Әбием була минем.
Әби генә түгел әле,
Ул минем дәү әнием.
Дусым белән ерак түгел
Күрше торабыз.
Уйныйбыз курчаклар белән
Өйләр корабыз
Дус булып гел дә
Йөрибез бергә.
Бармы дуслар безнең шикелле?!
Мин үскәч, десантник булам,
Әзерләнәм бүгеннән.
Кул булгармын әле сезгә
Туган илем күгеннән.